Ik weet niet waar ik moet beginnen

Ik weet niet waar ik moet beginnen

Met drie kittens huppelend over de vloer en de kleine Tinka bij me op schoot, ga ik proberen wat te schrijven over hun wel en wee. Ik zal zo vaak mogelijk de tekst saven want ze wordt al wat wakkerder en het is niet de eerste keer dat een kat zich met mijn computerwerk bemoeit. Ze is weer braaf gaan liggen dus ik ga ervoor.

Vorige week hebben ze in het kader van de best mogelijke socialisering hun eerste autoritje gehad. De dappere dodo’s gaven geen kik; houden zo! Het prachtige kittenrennetje voor de ladenkast in de achterkamer is amper meer in gebruik want ze zijn al helemaal vrij in de huiskamer. Zelfs het hoogste mandje van de klimboom heeft geen geheimen meer voor ze.

Omdat Elfie een conflict heeft met Shabanou en zij zich vanuit haar kleurenblindheid ook soms vergist met de andere zilvers is het wel een heel gedoe om iedere kat hier alle ruimte en aandacht te geven waar ze recht op hebben. De kittens zijn in de hoofdrol en als extraatje voor hun socialisering zijn er eigenlijk altijd wel twee in de huiskamer wanneer een van ons daar ook is. Een een aantal uren per dag moeten de vier oudjes naar boven zodat Elfie en Bashiir en alle vier de kittens dan beneden kunnen zijn. In het begin liep dit viertal nog wel braaf met me mee de trap op, zeker wanneer ik wat lekkers mee had, maar het begint ze te vervelen. Zeker Jack tekent protest aan. Dat is dus een nadeel van aanhankelijke katten. Boven hebben ze twee kamers en een buitenren dus aan de ruimte ligt het niet; het gaat ze echt om de menselijke aanwezigheid.

Huibert is ondertussen weer thuisgekomen van het trainen met Polly en ik ben nu met m’n laptop naar boven gegaan. Ik heb dus nu een spinnende Jack links van me en Maverick ligt tevreden bij mijn voeten, Shabanou staat nog te bedenken waar zij wil gaan zitten en Orchid zit in het blauw-witte mandje in de andere kamer. Het plekje links naast me is populair; ik weet zeker dat zodra Jack opstapt, Maverick zich daar meldt en Shabanou houdt haar beurt vanaf een afstandje in de gaten. Eerder kon Orchid wel nog gewoon tussen Elfie en de kittens rondlopen maar een aantal weken geleden bromde ze naar een van de kittens en dat was voor Elfie het seintje om op te gaan treden. Ik wil absoluut voorkomen dat Orchid bang voor haar wordt en daarom houd ik ze maar even apart. Ik zie wel vooruitgang. Vanmiddag was een kitten bij Orchid in haar koepelmandje gekropen en die werd liefdevol en grondig door haar gewassen. Hoe meer Orchid vertrouwd met de kittens raakt, hoe minder aanleiding er zal zijn om te grommen en hoe groter de kans dar Elfie geen gevaar in haar ziet. Tenslotte is Orchid een wildkleur net zoals tante Sher die wel probleemloos bij de kittens mag.

Op deze vage (Richard en Angela hebben weer zulke mooie gemaakt dat deze er wel bij mag) foto zit Orchid gezellig te doen op het bij iedereen populaire klimmeubeltje in het kittenrennetje waarvan nu eigenlijk altijd het deurtje open staat.

Dat ik erop sta dat de katten die boven zijn twee kamers tot hun beschikking hebben, leidde onlangs wel tot een vervelende situatie. We hadden bezoek en ik wilde even gauw, gauw boven iets regelen. Normaal hoef ik bij de schuifdeur maar een duidelijke ‘Nee’ te zeggen en de katten proberen niet eens om naar beneden te glippen/of juist naar boven te gaan. Het ging dus mis toen ik even onnadenkend die schuifdeur opende. Elfie glipte erdoor, zag natuurlijk ergens beneden een zilveren kat, en ging vol in de aanval. Het slachtoffer was de arme Jack die van schrik zich een tijdlang heeft verscholen in het tunneltje in de schuur. Gelukkig bleek naderhand dat alles reuze meeviel maar dat weet je nog niet zolang je hem niet hebt kunnen controleren. Elfie is dan wel heel erg fel op alles wat ze als een gevaar voor haar kittens ziet maar bijten en krabben doet ze eigenlijk niet. Daarom bleef het bij Jack alleen bij de schrik.

De lieve Jack, voor een gevaar aangezien door moeder Elfie. Hij is juist geweldig met kittens.

Iedere leeftijd van kittens heeft zijn charme maar die ze nu hebben, acht weken, is wel heel erg leuk. Ze kunnen al alles, we kunnen ze de ruimte geven en ze hebben een daverende goede eetlust. Alleen zonder toezicht op de trap blijft nog verboden. In hun spel zouden ze zomaar vanaf de zijkant eraf kunnen vallen en dat kan fataal aflopen.

Ik heb de foto’s van de laatste periode weer in het mapje op Facebook gezet. Nou ja, mapje, dik 500 en dat is onhandig veel. Ik zou die wel willen uitdunnen maar dan moeten de mensen voor deze kittens wel even kopietjes maken van hun favoriete kiekjes. Nu komen de prachtige foto’s van Richard, Angela en Esther niet optimaal tot hun recht. Richard heeft een professionele fotoshoot gedaan compleet met een speciale achtergrond. Hij maakte altijd al opvallend mooie foto’s maar deze zijn echt indrukwekkend.

 

Poseren maakt slaperig vindt Tinka.

De nieuwste foto’s opzoeken in het fotomapje op Facebook is iets voor die-hards. Voor wie wil alle foto’s wil bekijken, is dit de link.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *