Gr. Int. Ch. van Doekosjka’s Spring Jumper (Jack)

Bijzonderheden:

zijn roepnaam is Jack;

deze naam komt van het nummer van de Stones Jumpin’ Jack Flash. De Stones zorgden ook voor de naam van onze eerste ‘rode man’, onze Rooster (Little Red Rooster);

Jacks fokster Helga Bruggink waarschuwde de ons al voor zijn gewoonte om voor de gezelligheid pal voor of achter je voeten te gaan liggen. Tot op heden, ik heb het afgeklopt, hebben we nog geen valpartij gehad want Jack heeft nog steeds de gewoonte om wanneer hij iets erg gezellig vindt er languit bij, voor, achter etc.  te gaan liggen;

hij heeft aan heel wat nakomelingen zijn leuke oorpluimpjes doorgegeven;

De lieve Jack werd voor een gevaar aangezien door Elfie toen zij kittens had. Hij is juist geweldig met kittens. Gelukkig was dit misverstand snel weer uit de wereld.

M’n favoriete foto van Richards fotoshoot van 2 juli 2017.

Onze gewichtige Jack tijdens de keuring op de wereldtentoonstelling van Felikat in 2017.

Jack in zijn favoriete mandje.

In december 2017 móest er wat aan zijn gebitje gebeuren. Hij had forls, een pijnlijk probleem aan zijn kiezen, en daar moest wat aan gedaan worden. Zelfs zijn wortels moesten er uit. Ik maakte me vooraf heel erg zorgen maar de genezing verliep zeer voorspoedig. Alles moest getrokken worden maar Jack lijkt er totaal geen probleem mee of een trauma van te hebben. Wanneer er kippenbotjes zijn, zet Jack er tot mijn verbazing ook enthousiast zijn lege kaakjes op. Hij kan er natuurlijk niets mee en om te voorkomen dat hij gaat proberen om te grote stukken in zijn bekje te nemen of zelfs door te slikken, zorg ik ervoor dat hij zijn eten apart in kleine stukjes krijgt. Ik hoorde onlangs het gruwelijke verhaal over een oudere tandeloze boerderijkat die door zijn mensen dood gevonden werd (gestikt in de nageboorte van een schaap). Omdat bot/kraakbeen hele goede voedingsstoffen heeft, hak ik af en toe een rauw kippenbotje helemaal fijn zodat hij dat ook kan eten. Niet alleen heeft onze lieve Jack van zijn tandeloze bekkie gelukkig geen trauma overgehouden, zijn gezichtje is ook nog net zo mooi als het altijd al was.

3 oktober 2019

 

Tot onze grote ontzetting hebben we moeten besluiten om onze grote lieve knuffelbeer te laten inslapen. Vorige week had hij eenmalig slechte ontlasting. Ik heb hem een halfje Finidiar/Diarstop gegeven en zijn darmfunctie leek meteen weer normaal. Wel viel ons op dat hij minder aanwezig was tijdens het eten klaarmaken voor de dieren en dat hij zich terugtrok. Hij ging zelfs in het tunneltje in de schuur zitten. Maandagochtend klokslag half negen hing ik dus aan de telefoon om een afspraak bij de dierenarts te maken waar we al snel terecht konden. Dierenarts Jessica vond het belangrijk om een röntgenfoto van zijn longen te maken omdat zijn ademhaling niet goed was. Jack bleek ook koorts te hebben. Om twaalf uur konden wij hem dan weer ophalen. Ik dacht aan een kuurtje antibiotica en Jack zou dan weer bij ons in huis en tuin rond kunnen huppelen.
Een aanwijzing dat er iets serieus mis was, had ik wel gezien maar als ‘stel je niet aan’ aan de kant geschoven: toen Jack in zijn reismand klaar zat en we even wachtten tot Huibert met de auto voorkwam, ging Orchid op exact dezelfde manier bij hem zitten als ze ooit deed onze grote witte hondenvriendin Eesz ging inslapen… Het bleek dat Jack al een grote tumor in zijn borstholte had waardoor zijn longen te weinig ruimte kregen om normaal adem te kunnen halen. We wisten niet hoe we het hadden – onze Jack, de jongste van ons veteranenkwartet! Dat kon niet. Er had nog nooit een haar verkeerd bij hem gezeten, zijn eetlust was legendarisch evenals zijn levenslust. Als hij ging spelen en koerend en kraaiend door het huis racete,  stond het huis te schudden.
Maar het kon wel! De woekering was zodanig agressief dat we Jack per uur zagen aftakelen. Door de medicatie tegen de koorts en evt. pijn mocht hij pas dinsdagavond aan de prednoral, een middel dat de groei van de tumor mogelijk iets had kunnen remmen. De dinsdagavond hebben we helaas niet kunnen halen. Jack had het zo benauwd dat er geen keus was. De dierenkliniek heeft een afspraak omgezet zodat hij niet onnodig langer hoefde te vechten voor zuurstof. Jack lag zelfs te spinnen toen hij zijn eerste prikje kreeg. Dierenarts Yvette heeft al vaker dieren van ons laten inslapen en zo dier- en mensvriendelijk als het door de mensen van deze kliniek wordt gedaan, bestaat niet. Jack heeft het prikje in zijn rugspier niet echt gevoeld en is dan ook vol vertrouwen naar de andere kant van de regenboogbrug gegaan.

Wij vinden het belangrijk dat wij en onze dieren na het inslapen nog wat tijd hebben om afscheid te nemen. Katten worden dan voor één dag in het felarium opgebaard en de andere katten kunnen dan af en toe onder toezicht hun overleden maatje zien en ruiken. Sommige dieren blijken al bij leven afscheid te hebben genomen en anderen nemen alle tijd om deze nieuwe situatie rondom hun makkertje te onderzoeken. Voor Umione was dit absoluut een nieuwe ervaring en heeft Jack helemaal besnuffeld. Sher toonde in eerste instantie een schrikreactie en Shabanou gaf hem een likje. Orchid had geen interesse meer; zij wist het dus al en heeft haar energie vooral gestoken in het troosten van mij. Vanaf dat wij terugkwamen na de diagnose door de dierenarts is zij vaak troostend bij me in de buurt. Het liefst zit ze dan op het muisplankje van mijn laptoptafeltje.

Onze Jack
Tot onze verbijstering hebben we twee weken geleden onze geweldige, altijd zonnig gehumeurde en super ongecompliceerde Jack moeten laten inslapen. We kunnen gewoon niet bevatten dat hij, de jongste van onze
Dappere dodo
Ik kan ze amper bijhouden. Wat is dit een voorlijk stelletje. Ze kunnen zelfs al, onder toezicht, op en af de trap. Vond ik het, toen ik de vorige blog schreef, bijzonder dat ze al met hun pootjes over de
Misverstand
Vorige week donderdagochtend, vlak voordat de dierenarts hier zou komen, ging er iets goed mis. Maverick sprintte de trap af en racete door het kattenluikje naar buiten maar helaas reageert onze hond Polly
De Wereldtentoonstelling van 2017
Daar moesten we natuurlijk naar toe. Ieder jaar wordt deze show ergens in de wereld gehouden en dat hij dit jaar in Nederland was, was een buitenkansje. Nederland was nog lang niet aan
Ik weet niet waar ik moet beginnen
Met drie kittens huppelend over de vloer en de kleine Tinka bij me op schoot, ga ik proberen wat te schrijven over hun wel en wee. Ik zal zo vaak mogelijk de tekst saven want ze wordt
Mooie data
Ik heb nog een half uurtje om een stukje hier te plaatsen op deze datum; 10-07-17 is toch best een aardige. In het verleden hebben we hele mooie data gehad waarop dekkingen en geboortes plaatsvonden. Kampioen
Het � teken
Mijn excuses voor het lang uitblijven van een nieuw nieuwsbericht. En er is juist zoveel nieuws! Na lang aarzelen wil ik toch graag volgend jaar met Sher en Elfie een nestje gaan fokken. Ze hebben alleen al