Uma Umione (My’Nie)

15 juni 2019

Umione is uit logeren geweest. Bij Romeo, de kater waarvan wij hoopten dat dit zou kunnen. Na een eerste kennismakingslogeerpartij is het stel tijdens de tweede keer aan de slag gegaan. Richard heeft twee dekkingen kunnen waarnemen. Alles ging heel gezellig en relaxt. Zijn andere katten zijn heel tolerant en uiteindelijk liep iedereen gezellig door elkaar heen.
In principe zou My’nie nu 4,5 week zwanger kunnen zijn. Echt overduidelijk zijn de klassieke kenmerken daarvoor niet maar haar gedrag, nog knuffeliger en schootliggeriger, wijst er wel op. Ook is ze wat zwaarder aan het worden. Mogelijk is ze te slank om al een buikje te gaan tonen. Of ze is schijnzwanger. Alles kan. Ze is opeens in de rui en in plaats van spelen met de kleine Vlo wil ze haar verzorgen. Speels is ze nog wel gewoon. Vooral met haar moeder Sher wordt er door huis en tuin geracet. We wachten geduldig af.

De aanstaande vader Romeo.
De dappere Romeo tijdens het kennismakingsproces. De foto kon niet slechter.

September 2017

Het laatste nieuws over haar gebitje; de loszittende kiesjes zijn nu echt gewisseld en zaterdag 15 september gaat My’nie mee naar de show in Schiedam. Mama Sher, zusje Nicky én halfzus Tinka komen ook. Én Richard Rodenburg komt met zijn Somali’s waaronder de kleine Romeo waarvan wij hopen dat hij later een heel speciaal vriendje van My’nie gaat worden (voor haar eerste nestje).

Samen met mama Sher op de show in Schiedam.

 

Haar grootste bijzonderheid is haar persoonlijkheid. Ze is op zo’n leuke manier aanhankelijk. Als ik haar roep of wanneer ze zelf bedenkt dat ze bij me moet komen dan doet ze dat altijd op een holletje, al dan niet slippend wanneer er een bocht in de route zit.
Op dit moment is het, al typende, My’Nie-knuffeltijd. Dit is nu niet zo handig maar wanneer de eerste opwinding wat is gezakt, gaat ze vast wel weer languit overdwars op mijn schoot voor de laptop. Ze is erg mensgericht, het met de fles grootbrengen, had daar vast ook invloed op, kan dus goed knuffelen maar ze kan zichzelf ook heel leuk bezighouden. Haar favoriete speeltje is een klein hard vilten balletje dat ik van de losse haren van Shabanou en Maverick heb gemaakt. Ze apporteert het zelfs. Laatst had ik van meer dieren de uitgekamde haren verzameld en er een grotere bal van gemaakt. Ze stoof er achteraan maar liep er meteen bij weg. Kennelijk ruikt hij niet goed. Dat kleine balletje heeft helaas een grote kans om onbedoeld in de stofzuiger te verdwijnen. (Ze ligt trouwens al weer een hele tijd braaf en spinnend languit op mijn schoot.)

Umione met haar moeder Sher en zusje Nicky.

 

Van links naar rechts: Arthur, Umione, de twee bruintjes, en Indy (Urian) en Nicky, de twee zwartjes (dat kleurverschil was toen ze pasgeboren waren echt opvallend).

Wat ook opvallend was, was hoe ze haar gebitje wisselde. Meestal merk je er als eigenaar niets van. Mij viel bij haar op dat haar vachtje niet zo zat als hoorde. Het maakte een wat vettige indruk. Ook rook ze niet fris uit haar bekje en was haar eetlust anders. Vooral voedsel waaraan geknaagd moest worden, negeerde ze. In eerste instantie vermoedde ik een mislukte ontworming maar haar vacht verbeterde niet na een herhaling ervan. De dierenarts ontdekte dat ze wat moeite had met het wisselen van haar kiesjes. Ik heb dus een tijdlang haar vlees en kippennekjes fijngehakt.

Tinka en Umione.

 

Links boven Tinka en Bashiir samen met zijn kleindochter Umione.

In het topic van het U-nest valt van alles te lezen over Umione en haar nestgenootjes. Omdat er iets mis ging met de melkproductie van hun moeder moest het hele nest met de fles worden grootgebracht. Dat is echt een hele zware klus. Vooral ‘s nachts. Van het viertal waren er drie die graag hun flesje leegdronken maar voor de voeding van de kleine Umione moest ik altijd even moed verzamelen want zij stribbelde consequent tegen. Maar het is gelukt!