Uma Umione (My’Nie)

Deze pagina is nog ‘under construction’.
Bijzonderheden:

Haar stamboomnaam Umione spreek je heel anders uit dan voor de hand ligt. Haar naam is afgeleid van het Engelse Hermione wat je uitspreekt als Hurmainie. Dat Her heb ik vervangen voor de U omdat My’Nie van het U-nest is. Ze heeft al een hele reeks roepnaampjes gehad; van Mijnes tot Onzes en momenteel gebruiken we My’Nie het meest. Eerder spelde ik het als Meinie maar dan heb je de klank niet precies. De ei is geen ‘ei of ij’ maar een ‘ai’ en de y lijkt me hiervoor het beste. Roepnamen moeten soms groeien en kunnen best nog veranderen.

Haar grootste bijzonderheid is haar persoonlijkheid. Ze is op zo’n leuke manier aanhankelijk. Als ik haar roep of wanneer ze zelf bedenkt dat ze bij me moet komen dan doet ze dat altijd op een holletje, al dan niet slippend wanneer er een bocht en route is. Op dit moment is het, al typende, My’Nie-knuffeltijd. Dit is nu niet zo handig maar wanneer de eerste opwinding wat is gezakt, gaat ze vast wel weer languit overdwars op mijn schoot voor de laptop. Ze is erg mensgericht, het met de fles grootbrengen, had daar ook invloed op, kan dus goed knuffelen maar ze kan zichzelf ook heel leuk bezighouden. Maar favoriete speeltje is een klein hard vilten balletje dat ik van de losse haren van Shabanou en Maverick heb gemaakt. Ze apporteert het zelfs. Laatst had ik van meer dieren de uitgekamde haren verzameld en er een grotere bal van gemaakt. Ze stoof er achteraan maar liep er meteen bij weg. Kennelijk ruikt hij niet goed. Dat kleine balletje heeft helaas een grote kans om onbedoeld in de stofzuiger te verdwijnen. (Ze ligt trouwens al weer een hele tijd braaf en spinnend languit op mijn schoot.)

Umione met haar moeder Sher en zusje Nicky.
Van links naar rechts: Arthur, Umione, de twee bruintjes, en Indy (Urian) en Nicky, de twee zwartjes (dat kleurverschil was toen ze pasgeboren waren echt opvallend).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat ook opvallend was, was hoe ze haar gebitje wisselde. Meestal merk je er als eigenaar niets van. Mij viel bij haar op dat haar vachtje niet zo zat als hoorde. Het maakte een wat vettige indruk. Ook rook ze niet fris uit haar bekje en was haar eetlust anders. Vooral voedsel waaraan geknaagd moest worden, negeerde ze. In eerste instantie vermoedde ik een mislukte ontworming maar haar vacht verbeterde niet na een herhaling ervan. De dierenarts ontdekte dat ze wat moeite had met het wisselen van haar kiesjes. Ik heb dus een tijdlang haar vlees en kippennekjes fijngehakt.

Tinka en Umione.
Links boven Tinka en Bashiir samen met zijn kleindochter Umione.