Wiesje

SILFESCIAN WIESJE WINDEKIND

Vader: Arun El Khamsa
Moeder: Silfescian Tinka Tinker Bell
Sorrelzilveren Somalipoes SOM os
Geboortedatum: 26 oktober 2019
(NL)FE LO 19.SOM.005.3
Chipnummer: 528210006108772
Specialiteiten:
* Wiesje heeft hetzelfde ontzettend charmante stemmetje als haar grootmoeder Elfie.
* Ze heeft opvallende eetgewoontes. Toen ik een pilletje ooit voor Shabanou klaarlegde, at zij dat in een onbewaakt ogenblik op.
Ze neemt graag een hap van het vlees voor ons hondje en oude restjes eet ze ook met smaak op maar alles waar een geur- en smaakstofje in zit zoals blikvoer en de opleuksmaakjes die ik vooral Orchid gebruik om haar aan het eten te houden, lust ze echt niet. De extra eetlust die ze kreeg tijdens het zogen van haar kittens heeft gemaakt dat zij weer van haar vooroordelen afstapte. Nu lust ze weer alles.

Wiesje is geboren als een Silfescian bij mijn webmaster Victor van Eck. Helaas ging het met Wiesje mis in het nest en omdat Victor ook naar zijn werk moest, kon zij niet iedere twee uur met een flesje gevoed worden. Maar daarom was ik ‘reserve’. Toen duidelijk werd dat haar probleem, zeer waarschijnlijk een geblokkeerde melkklier van mama Tinka, niet op te lossen was, hebben wij haar opgehaald en heb ik haar met de fles grootgebracht.
Met dat grootbrengen kreeg ik wel van alle kanten hulp: Sher en haar dochter Umione trokken veel met haar op. De toen nog erg jonge Umione was niet bij haar weg te slaan maar Sher hield onopvallend alles in de gaten en zodra Umione aan de wandel ging, nam zij de verzorging over zodat de kleine blote, door het tijdelijke maar grote conditieverlies was ze zelfs haar vachtje verloren, lekker warm bleef.

Umione week niet van Wiesjes zijde.
Wiesje is in goede pootjes.

Ondertussen groeiden haar zusjes Wiske en Avra voorspoedig bij Victor, mama Tinka en tante Nicky in Capelle a/d IJssel op.

Victor heeft deze pagina over het W-nestje gemaakt.

W-Nest (Tinka x Arun)

Victor met Wiesje.
Wiesje bij Huibert.

Gelukkig was het nog precorona en konden we nog normaal bij elkaar over de vloer komen.
Al gauw werd het duidelijk dat het kleine Wiesekind zo in ons hart zat dat ze een blijvertje was. Vooral Huibert en Wiesje zijn dik met elkaar.
Toen ze volwassen was geworden, ontstond er wat afstand naar mij toe. Dit was in de periode dat ze krols werd en Sher haar niet meer als kitten verzorgde én na het testwerk bij de dierenarts voor haar eerste nestje. Gelukkig keerde ze tijdens haar zwangerschap op haar schreden terug en komt ze af en toe weer bij me knuffelen zoals we van haar gewend waren. Het sabbelen aan mijn kleding doet ze niet meer. Dat vind ik eigenlijk wel zo prettig. Ze doet dit nog wel aan het kuifje van Simba het leeuwenkussen en aan Kika, het witte beertje op de bank.

Wiesje Windekind, ca. 10 maanden oud.
Wiesje op haar beurt moederend met het kitten Sheralyn.

 

 

Dozen blijven het favoriete speelgoed voor katten.

Toen Sheralyn en haar nestgenootjes van Shers tweede nestje, het X-nest, hier opgroeiden, is Wiesje een leuke grote speelse en zorgzame zus voor ze geweest. En nu is ze nog steeds een fantastisch leuk vriendinnetje voor het blijvertje Sheralyn.
Dit is de tag uit de tagwolk waar alle blogs met berichten en foto’s over Wiesje zijn te vinden.

 

 

 

17 januari 2021


Wiesjes zwangerschap verloopt voorspoedig. Ze is uit logeren geweest bij Kasper van cattery Metselaar. Vanaf dinsdag 15 december is ze gedekt en op deze pagina komen de laatste nieuwtjes hierover. Ze is uitgerekend rondom donderdag 18 februari.
Op de 20ste dag toonde ze al duidelijke kenmerken en vandaag is ze ongeveer op de helft van haar dracht. Haar buikje begint al een beetje zichtbaar te worden. Omdat ze al ‘zoekende’ is, ze zit steeds aan de verkeerde kant van de deuren en raakt dus herhaaldelijk in kasten opgesloten, hebben we de kraammand maar alvast ingericht. Ons hondje Polly zat er dus als eerste in…

 

26 februari
Wiesje heeft haar kittens gekregen! Ze is bevallen in de nacht van dinsdag op woensdag 17 februari van een drieling. Twee fawn poesjes en een blauwe kater. Of ze met of zonder zilver zijn, is nog niet duidelijk. Mooi zijn ze wel en ze groeien als kool. De komst van de eerste was voor Wiesje geen onverdeeld genoegen maar de andere twee kwamen na een flinke pauze heel gemakkelijk ter wereld. Ik heb de pagina van het Y-nest deze week bijgewerkt.
Wiesje is zo mooi nu. Ze is in een perfecte conditie, moedert uitstekend over haar kroost en haar zachte vacht is nu nog zachter.
Helaas is er wel wat misgegaan. Vanmorgen was ze met een aantal katten in de tuin van het prachtige weer aan het genieten toen er wat mis ging. Opeens stoof iedereen via de luikjes naar binnen. Maverick voorop, daarachter overgrootvader Bashiir, gevolgd door een furieuze Wiesje die in de keuken bovenop hem sprong en Sher kwam daar weer achteraan. Ik heb Wiesje van hem afgeplukt en de meesten apart even in transportmandje gezet. Omdat ik zelf  gewond was geraakt, moest ik eerst even langs de huisarts voor antibiotica en een tetanusprik. Daarna de meesten weer bij elkaar gelaten, met lekkere hapjes verwend maar Wiesje durf ik nu niet beneden te laten komen. Ik hoop zo dat ik dit weer goed krijg (en dat mijn linkerhand goed geneest!) Dit gedoe lijkt zo op de situatie met de lieve Elfie. Uiteindelijk hebben we haar moeten weggeven en met mijn rechterhand is het nooit meer echt goed gekomen. Maar Elfie is heel goed terechtgekomen; bij mijn vriendin Anna-Maria.

mei 2021
De kittens van Wiesje zijn al weer bijna elf weken oud. Het is echt Genieten (met een hoofdletter). Ze eten, spelen, groeien, knuffelen, luisteren alle drie zoals ik het graag zie. Wiesje is een uitstekend moedertje en kiest vaak een plekje om vandaar uit haar kroost in de gaten te houden.

Ik realiseerde me dat ik hier niet meer geschreven heb over haar relatie met mij. We waren altijd dikke mik. Extra dikke mik zelfs omdat ik haar met de fles heb grootgebracht.  Aan het einde van de zwangerschap werd ze weer de oude vertrouwde KnuffelWies naar mij toe, kroop ze ook weer in mijn armen en heeft ze nooit meer naar me geblazen. Daar ben ik zo blij mee.

Ik zou me nl. goed kunnen voorstellen dat ze niet blij met me is wanneer zij weer naar boven moet. Door het conflict in de groep kan Wiesje nu eenmaal niet zo vaak in de huiskamer zijn als ik en zij zou wensen maar de lieverd én haar gehoorzame kittens lopen iedere keer weer enthousiast met me mee of voor me uit wanneer ik een groepje moet ruilen voor het zo belangrijke huiselijke verkeer. Na het eerste conflict in de groep toen in de tuin is het nog een keer misgegaan. Ze viel zelfs haar vriendin Sheralyn aan… Reden om te besluiten om haar apart van de anderen te houden en na haar nestje te herplaatsen.

Af en toe smokkel ik een of twee kittens naar beneden – Wiesje moet dit niet zien want dan tekent ze protest aan – zodat die met tante Sheralyn kunnen spelen voor extra socialisering en huiselijk verkeer. Sheralyn mist haar vriendinnetje Wies behoorlijk. Het dollen met haar kittens is het helemaal voor haar. Wiesje is meestal in de serieuze moederrol maar zo af en toe geeft ze ook toe aan haar speelbehoeftes.
Op de nestpagina van het Y-nest staat ook een diashow met wat foto’s van Wiesje. Ik heb ook een fotomapje op mijn Facebook gemaakt.
Inmiddels is me ook duidelijk wat de aanleiding was van het conflict van de pas bevallen Wiesje. De dag ervoor had Maverick gegromd. Dit was nooit eerder gebeurd en daarna gelukkig ook niet meer. Vermoedelijk had hij pijnklachten door de tumor die toen zijn darm al deels afsloot. Omdat zijn relatie met Sher kwetsbaar is, haalde ik hem direct weg bij haar en bracht ik hem boven. Dat was de fout want daar liep Wiesje die de grommende kat als een groot gevaar voor haar nest zag. Terecht. Alleen had zij geen idee wie dat gevaar was. Toen er de volgende dag even een alarmpje was omdat er buiten een vreemde kat in zicht was, escaleerde het dus.

De Kjoet had ernstige handicaps maar was onverwoestbaar positief en de beste vrienden met iedereen. Hier bij Finn. Finn heeft er inmiddels een vriendinnetje bij gekregen, druktemakertje Fozzie. 
Tresca met Nea en Cuty in 2007. Cuty leek bij de geboorte net zo normaal als de andere drie maar op de vierde dag ging er iets mis, kon ze niet meer bij haar moeder drinken en heb ik haar met de fles grootgebracht. Daarna kon ze wel normaal eten maar er bleek o.a. iets mis met haar achterpootjes.

Het is heel zuur voor ons dat we ons hartendiefje niet kunnen houden. Wiesje is zo’n lief dier! Maar ze gaat het heel goed krijgen. Zij gaat namelijk samen met haar dochtertje Yfke bij Monique en Matthijs wonen. Monique en Matthijs zijn de mensen die zich ooit met hart en ziel hebben ingezet voor de bijzondere Cuty.

Door de site te gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten