Flink zijn, even flink zijn!

Flink zijn, even flink zijn!

Dat gold de afgelopen dagen voor het muziekfestijn, de TOP 2000 van radio 2. Sinds het bestaan hiervan, heb ik nooit een editie overgeslagen en met de lijst bij de hand leefden we van het ene prachtige nummer naar de andere favoriet. Natuurlijk zit er altijd muziek tussen die je niets zegt of die je ronduit lelijk vindt maar gewoon eventjes flink zijn en door een mooi volgend nummer vergeet je het voorafgaande weer snel. Deze keer was er helaas wel heel erg veel muziek die onder de categorie ‘niet te hachelen’ viel maar de presentatie was het allerergst. Dat opgefokte toontje en de hoeveelheid reclame!

Tijdens het bezoek stond de radio vrij zacht dus iedereen kon er mee leven. Het bezoek deed ondertussen een poging om de kleine Tinka ín de tas te krijgen. Ondanks dat deze uitnodigend openstond, lag Tinka er liever achter 🙂

Ik heb het niet al te lang kunnen aanhoren ondanks dat ik voortdurend de geluidsknop zo laag mogelijk had gezet. Wat een opluchting toen ik het de volgende dag opgaf en terug verhuisde naar radio 5. Eerder heette deze zender Radio Nostalgia en ze draaiden bijna altijd de muziek uit de jaren vijftig en zestig (oeps zegt wel iets over mijn leeftijd). Tot me een dag later opviel, kort nadat ik de radio aan had gezet, dat de muziek ronduit afschuwelijk was. Ik werd er bijna wanhopig van. Ik weet dat ze daar steeds meer muziek van latere datum zijn gaan draaien maar dit was niet om aan te horen. Tot ik op het lumineuze idee kwam om de zender te checken. Hij stond op een verkeerde zender! Wat een opluchting. Mijn dag was weer gered. Echter, de wetenschap dat ik toch goede nummers miste, wroette er wel wat bij me. Dus vandaag, de 30ste, hebben we weer afgestemd op de top 2000 met de afstandsbediening om het geluid bij te stellen natuurlijk bij de hand. En ik moet zeggen dat het nu beter te doen is. Er zijn al heel wat nummers langsgekomen waar ik van heb genoten. Het begon al goed met de unplugged versie van ‘The Man Who Sold the World’ van Nirvana/Kurt Cobain. Met de lijst achter dit document op mijn laptop komt het vast wel goed.

Jack liet zich niet van de wijs brengen door de radio. Hij is zo opgeknapt van zijn tandheelkundige behandeling. Hij is weer helemaal de Jack zoals hij hoort te zijn.

En is er nog meer goed gekomen!! Deze website. Vorig jaar kerst was ik de wanhoop nabij. Niets lukte er. Bij het maken van een nieuwe had ik een paar wensen: de informatie over onze dieren van weleer uit mijn oude afbrokkelende website erin opnemen, een rubriek waar ik over de nieuwtjes etc. kan bloggen, een informatiehoekje over voeding etc. én het allerbelangrijkste: voor alle dieren nu en uit het verleden een eigen pagina. Dat leek vorig jaar absoluut onbereikbaar! Zelfs niet iets dat voor een websitetje kon doorgaan. Al mijn wensen zijn aan het uitkomen en als kers op de taart zijn nu zelfs de pagina’s van Elfie en Sher klaar! Deze pagina’s van onze jongste poesjes zien er geweldig uit (drie kolommen) en ze hebben zulke leuke mogelijkheden met de tagfunctie! (31/12 Ondertussen zijn er zelfs al meer klaar: kijk maar bij Onze Dieren.) Ik ben zelfs bezig met een pagina over al onze honden, van Rita uit 1968, Dimbo uit 1979 tot Polly van nu: Onze Honden.

Dimbo als grote stoere reu van stand.

Het is niet de bedoeling dat enige pagina hier ooit echt klaar zal zijn. Ik wil geen statische website; iedere keer weer kan er een nieuwtje of een nieuwe foto van een dier bij worden gezet. Op het informatieve vlak veranderen veranderen inzichten ook en iedere ontdekking die het welzijn van de dieren dient, deel ik graag.

Denk trouwens niet bij het bewonderen van de individuele pagina’s voor de dieren dat ik zo’n virtuoos ben met pluggins etc.; dit is allemaal het werk van Victor die mij af en toe thuis privéles website maken komt geven wanneer hij langskomt om weer even met zijn a.s. Tinka te knuffelen. (Het is de bedoeling dat Tinka later met een dochtertje van Sher bij hem komt wonen).

Piepklein had Tinka al zo’n prachtige kopje met de mooie grote ogen.

Een dochtertje van Sher als vriendinnetje voor Tinka en om later bij Victor te gaan wonen. Zo spannend!

Sher was al overduidelijk zwanger maar ze was nog steeds dezelfde slanke verschijning als altijd. Tot deze week. Haar buikje begint wat rondingen te tonen!!! Nog 31 dagen en dan is ze officieel uitgerekend.

Ze was altijd al een zorgzame tante voor Tinka maar nu zien we er natuurlijk moederlijk gedrag in 😉

Er is ook nog een nieuwe accessoire bijgekomen, uiteraard voor de katten: een prachtige keramieken fontein van de Miaustore. Vroeger hebben we ook wel fonteintjes gehad maar dat was nooit een succes bij ons. Ik hoop zo dat deze het wel is. Hij is er al mooi genoeg voor. Ik heb er bij Informatie/voeding een stukje overgeschreven. Op de foto hierboven is er een stukje van te zien. Ooit wil ik bij ‘Tips’ dingen die bevallen gaan beschrijven met bijbehorend verkoopadres. Daar hoort ook onze Oost-Duitse klimboom bij. Al anderhalf jaar intensief in gebruik en echt aan niets is te zien dat hij gebruikt is. Dat is pas kwaliteit!

Aan het einde van het jaar past een terugblik: het allerbelangrijkste op dierengebied was dit jaar het ongelooflijk charmante nestje van Elfie. Bij ieder nest denk ik vaak ‘zo leuk heb ik ze nog nooit gehad’ maar deze keer is dat niet eerder zo leuk wel met een plus. Daar krijgen Sher en de vader van haar nestje nog een kluif aan om deze kwalificatie te verbeteren. Ik hoop wel dat de start wat makkelijker zal gaan want de start was niet voor herhaling vatbaar. Al tijdens de verder normaal verlopende bevalling ontwikkelde Elfie mastitis en moest we worden ingegrepen: de kittens aan de fles en moedertje aan de ontstekingsremmers en antibiotica. Het doet me nog steeds erg pijn dat we niet meteen van de waarnemend dierenarts ook antibiotica voor de kittens hadden meegekregen want mogelijk had het tweede wildkleurige katertje het dan wel overleefd.

De zorgzame tante Sher met de kittens van haar zus. Eind januari is ze eindelijk zelf aan de beurt.

Dat deze kittens op zo’n leuke manier zo aanhankelijk zijn, kan mede veroorzaakt zijn door alle flesjes die ik ze een aantal dagen lang dag en nacht heb gegeven. Ook zullen ze nooit schrikken van een nies- of hoestbui wanneer ze op schoot liggen zoals veel katten dat wel doen. Ik werd ziek werd doordat de zorg voor de kittens me erg zwaar viel en al dat geproest was voor hen hun achtergrondmuziek. Op het gebied van lawaai zijn ze dus wel wat gewend. Ze hoeven dus hopelijk niet flink te zijn op dit gebied. Morgen afwachten hoe ze het vuurwerkfestijn, een festijn dus voor een heel klein deel van de Nederlandse bevolking :-(, doorstaan. Naast al het lawaai dat ik heb geproduceerd, heb ik ze ook getraind met mini-,mini-knalwerk uit een feestwinkel dus ze hebben de beste kansen om dit goed door te komen. Arme dieren en hun mensen die al getraumatiseerd zijn.

31/12/2017 Ik was nog niet klaar met deze blog dus dan kan dit er nog wel even bij: Polly reageert helaas wel op de hardere knallen, onze buurhond ook en Polly vliegt dan steeds overeind. Als een kat daar van schrikt en wegrent, gaat zij, om de feestvreugde te verhogen :-(, achter die kat aan. Echt niet leuk. Polly luistert goed maar niet wanneer ze hyper is. Ik heb de Pet Remedy uit het kastje gehaald en een bakje met iets lekkers naast m’n stoel. De wetenschap dat ze wanneer ze direct bij me komt iets lekkers krijgt, werkt als een tierelier. Nog maar een paar uurtjes flink zijn! We zijn nu uren verder en iedereen is ondanks al het geknal, de ramen trillen in de sponningen, in diepe rust. Straks een blik zalm opentrekken wanneer de i%&$^*#% echt los gaan en dan hebben we het weer gehad. 

Ik hoop zo dat onze overheid toch eens wat aan deze extreme overlast gaat doen. Ik wens iedereen veel sterkte met de vuurwerkellende, een goed en veilig uiteinde en een heel mooi 2018.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *